معنی شناسی و بررسی معنایی یک واژه و واژگان همسو در حوزه معرفت دینی، نقش بی بدیلی در تببین هدف شناسی و غرض گوینده از یک متن دارد، که نتیجه آن، فهم صحیح متون دینی از طریق شناخت راهبران و پیشوایان واقعی دین است. از واژگان نیازمند به بازشناسی معنایی به منظور شناسایی مصادیق آن، کلمه عترت است. در این نوشتار تلاش گردیده، مفهوم عترت با بازخوانی معانی که لغت پژوهان برای آن گردآورده و با نگاهی به دلالتها پس از تحلیل مفاهمی لغوی، در پی پاسخ به این پرسش برآید، که آیا عترت در منابع دینی به همان گستره معنایی اولیه و مصادیق بی حد و حصر است یا خیر؟ در پژوهش انجام گرفته، محور معنایی عترت و واژگان هم معنایی آن ،هر چند در نگاه کلی و اولیه، خویشاوندی است، اما در نگاه جزئی و مصداقی با تکیه بر منابع حدیثی و روایی به دلایل متعدد، متمرکز بر خویشاوندیِ خاص و مصادیق معین است که اراده معنای دیگری از آن، محتاج قرینه است. در این تحقیق واژگان مرتبط با عوامل شناساننده دریافتی از احادیث از نظر معنا، تعریف [کاربردی] تحلیل شده و آنگاه کاربردهای هر یک مورد بررسی و مداقه قرار گرفته است.
